Haakverslaving

Een collega vertelde mij dat ze veel aan het haken was. Ik beweerde bij hoog en laag dat dat echt niks voor mij was: "Dat kan ik echt niet!"
Toch wilde ik het wel eens proberen. Ik dook het internet op, op zoek naar filmpjes en patroontjes. Een haaknaald had ik nog wel liggen, al moest ik daar wel eerst flink naar zoeken. Wol kocht ik bij de wibra en ik kon van start. Ik probeerde van alles en ontdekte dat het toch wel leuk was.
Het eerste proeflapje werd een pannenlapje voor de kids en zo langzamerhand produceer ik steeds meer. Heerlijk onderuit op de bank met een haaknaald en wol.

Ondertussen had ik allerlei steken geprobeerd en verschillende proefdingetjes gemaakt. Tijd om met iets 'serieus' te beginnen. Ik zocht mooie wol uit bij de plaatselijke handwerkzaak en ging op zoek naar ideeën.
Zo maakte ik een sleutelkoord en een slinger met hartjes. Deze laatste was een huwelijkscadeautje voor mijn vriendin en haar man. In de hartjes zat het geld verstopt.

En zo word ik steeds enthousiaster en ben ik zelfs al lichtelijk verslaafd aan het raken. Het rokje hiernaast haakte ik voor dochterlief, een heerlijk relaxed patroon. Het dametje inclusief rokje op de foto krijgen was een lastigere klus. Maar zie hier... het resultaat.

Op dit moment ben ik bezig met een leuk vest (ook voor dochterlief) waarvan ik het patroon vond op internet. Ik hoop ook deze binnenkort weer te kunnen laten zien.

Daarna wordt het weer eens tijd om zoonlief te plezieren, want hij wil zóó graag een 'mega-toby-pak'! Mmm... dan moet toch de naaimachine ook maar weer eens tevoorschijn getoverd worden.



letters uit piepschuim

Vol goede voornemens voor het nieuwe jaar begon ik aan mijn nieuwe project: een budget-opknap-beurt van het kleinste kamertje.

Eerst moest er geverfd en behangen worden.
En daarna werd het tijd voor iets 'crea's' op de grote witte muur. Maar wat?!?!?! Ik bedacht dat het misschien leuk was om daar een tekst op te maken.
Op het internet kwam ik zag ik de tekst 'Live, Laugh, Love'. Die moest het worden!

De tekst was er, maar nu nog de uitvoering.

Vol goede moed dook ik de gamma in en kocht daar een houtplaat en een figuurzaag. Eenmaal thuis begon ik ijverig: de letters werden uitgeprint en uitgeknipt, vervolgens overgebracht op het hout en zagen maar.... Oeps, een beetje overmoedig, want al gauw kwam ik tot de ontdekking dat dìt dus echt geen klus voor mij is! De plaat ligt nu in de schuur te wachten op een ander doel en de figuurzaag ligt heerlijk in de gereedschapskist van manlief. Maar dat betekent ook dat ik dus nog geen letters op mijn muur had.

En toen viel er een tijdschrift op de mat. Daar stonden letters in van piepschuim. Zou dit wat voor mij zijn? Ik speurde opnieuw het internet af en las heel veel verschillende ervaringen. De één schreef dat het prima kon met een héél scherp mesje, een ander zei dat hoe je het ook deed, de altijd rommel in huis kreeg.

Maar ik las de oplossing, er zijn speciale zaagjes voor piepschuim. Nou wil het toeval dat wij vroeger thuis al zo'n zaagje hadden om 3d-kaartjes mee te maken. (dat ik niet eerder aan dat ding had gedacht)

En zo werden mijn letters een feit! In het echt zijn ze nóg leuker, want fotograferen is nog steeds geen talent van mij.

Sinterklaas

Jaja, daar ben ik weer. Deze keer nogmaals verkleedkleren voor onze kleine, grote man. Een heus sinterklaaspak, want op de vraag:
"Wil jij verkleed als Zwarte Piet als Sinterklaas op de peuterspeelzaal komt?" kreeg ik een verrassend antoord: "Neehee, geen Zwarte Piet, mam, maar Sinterklaas!"

Tja, helaas, er zat niks anders op. Het zwarte pietenpak wat al in eigen bezit is en dus weinig werk en voorbereiding kost kon gewoon weer in de zak, want er moest en zou een sinterklaaspak komen.
Stiekum vond ik het natuurlijk nog wel leuk ook, want dan had ik weer projectje.

Vol goede moed ging ik aan de slag. Een stukje wit katoen en een stukje rood katoen, een wit kantje en een gouden lint, dat zou genoeg moeten zijn!

De jurk
Het bovenste stukje is het stuk van een heel leuke meisjes jurk uit één of andere Ottobre. De rest van de jurk is een rechte lap stof en een rand van een lange strook met onderaan een kantje.
Onder het jurkje droeg onze sinterklaas een effen wit shirtje (gekocht) en om het extra sierlijk te maken, maakte ik mouwtjes met een kantje, die hij eenvoudig om de polsen kon doen.

De mantel
is eigenlijk een goochelaarsmantel uit een héle oude Knippie. Nog een extra kortere laag erover heen en klaar was de sint mantel.
Een mijter en een staf maakten het beeld compleet.

 Het is zóó simpel, maar ook zóó leuk!

Zie hier het resultaat;

Brandweerman



 De laatste dag voor de zomervakantie werd op de peuterspeelzaal gevierd met een speurtocht en de kinderen mochten verkleed komen. Aangezien zoonlief sinds een paar weken helemaal dol is op alles wat te maken heeft met 'de brandweer' zat er niks anders op dan van onze man een echte stoere brandweerman te maken. Er lag nog een rode lap tricot in mijn kast en dus kon ik direct aan de slag. Ik zocht een patroon van een eenvoudig broekje en een bloesje maakte met geel band strepen erop en zie hier het resultaat. Het was een groot succes! Er wordt nu na bijna 6 weken nog steeds over gepraat.

blije brandweer



O jee, de trekker staat in brand!



Jarige juf

De juf van onze zoon viert aankomende maandag haar verjaardag. Ik ga er maar vanuit dat zij deze blog nog niet ontdekt heeft ;)

Vanmorgen zijn we dus even heerlijk met zijn tweeën aan de knutsel geweest. We wilden een zeepketting maken. Nadat we de zeep twee keer over de rasp hadden gehad, bedacht ik me ineens dat onze kamer dan vervolgens nog wel 3 dagen naar zeep zou ruiken (lees stinken). We besloten buiten aan de picknicktafel verder te gaan.

Na het raspen en kneden werd het tijd om figuurtjes te maken. Eigenlijk vond ik dat onze peuter zelf wel iets kon maken van zeep. Maar omdat ik vond dat het toch ergens naar moest lijken besloot ik maar een bloemfiguurtje te maken. De kleine bolletjes moest hij dan maar doen. Dapper ging hij aan de slag, maar die dingen leken dus helemaal nergens naar, laat staan dat ze aan een lintje te rijgen waren. Bovendien had hij het daarna al snel bekeken en vond zijn traptrekker interessanter.

Vandaar dat mama de hele ketting uiteindelijk maar heeft gemaakt. En het is een leuk kleinigheidje voor een juf toch?

Jurkje en Broekje

Van mijn moeder kreeg ik een ordner met Ottobres. Geweldige tijdschriften met erg leuke kleertjes. Maar ja, die gordijnen (zie stukje hieronder) hè?  Maar goed, die hangen inmiddels helemaal klaar op de goede plek.
Tijd om met de kleding te beginnen dus. Tot nu toe ging dat allemaal nog niet van een leien dakje, maar met zulke leuke tijdschriften en superstofjes moest dat toch goed gaan komen.
Ik begon met het uitraderen van een jurkje en een broekje. Zie hier het resultaat.

Nu heb ik nog een klein beetje stof over, waar ik hopelijk nog een soort van bandana/petje van kan maken.

Ik ben er nog hoor!

 Het is al weer een tijdje geleden dat ik iets geplaatst heb. Ik heb het dan ook ontzettend druk met allerlei andere dingen. Zo ben ik sinds half februari weer twee dagen per week aan het werk. En dat na 8 maanden zwangerschaps-, bevallings- en ouderschapsverlof! Dat is dus ook duidelijk te merken in mijn tijd voor de naaimachine en het bijhouden van dit blog. Helemaal stil gezeten heb ik niet hoor. Ik ben nu bezig met nieuwe gordijnen voor onze dochter: Ik moest twee stukken hebben. Het ene stuk is klaar en hangt al keurig netjes aan de rails. De andere kant hangt ook, maar dan nog ongezoomd over de keukenstoel!
Verder heb ik allerlei leuke stofjes voor jurkjes, broekjes en tuniekjes voor dezelfde kleine meid, maar ik mag daar van me zelf niet mee beginnen voordat ik de gordijnen klaar heb...
En dan is het natuurlijk véél te mooi weer om binnen te gaan zitten naaien.
Hopelijk kan ik toch snel weer iets neer zetten, want de zin is er wel, maar de tijd niet..!!!!